Maar intussen vragen wetenschappers zich af of het eten van noten ook een effect zou kunnen hebben op de natuurlijke GLP-1 niveaus in je lichaam.
Onderzoeken
Uit een Australisch onderzoek, waaraan 140 volwassenen met overgewicht of obesitas deelnamen, bleek dat het eten van 30 tot 50 gram amandelen invloed had op eetlustregulerende hormonen – zoals glucose-afhankelijke insulinotrope polypeptide (GIP), GLP-1, glucagon en pancreaspolypeptide (PP) – in vergelijking met een koolhydraatrijke snack met dezelfde hoeveelheid caloriën, al bleek de eetlust niet kleiner te zijn geworden[1].
In een ander onderzoek, waaraan 15 vrouwen met obesitas deelnamen, werd 42,5 gram pinda's of pindakaas toegevoegd aan een koolhydraatrijk ontbijt[2]. De 'behoefte om te eten'-scores waren lager, terwijl de GLP-1-concentraties (en andere eetlustregulerende hormonen) hoger waren na inname van pindakaas, vergeleken met de controlegroep (geen pinda's). Het eten van pinda's leidde tot vergelijkbare effecten, maar het verschil in GLP-1-bloedconcentraties was niet statistisch significant.
Een ander onderzoek meldde hogere GLP-1-bloedconcentraties na toevoeging van 85 gram pistachenoten aan een koolhydraatrijke maaltijd bij volwassenen met het metabool syndroom[3]. Onderzoekers suggereren dat mogelijk grotere hoeveelheden noten, zoals die in deze studie werden gebruikt, nodig zijn om een voldoende stijging van de hormoonsecretie te bewerkstelligen.
In een studie met 54 Spaanse volwassenen met prediabetes volgden de deelnemers gedurende vier maanden elk twee diëten: een dieet aangevuld met pistachenoten en een controledieet[4]. De resultaten wijzen op belangrijke verschillen in de eetlust na het eten van noten.
In een cross-overstudie volgden zeven mannen met diabetes type 2 twee experimentele diëten, waarbij een controlemaaltijd (wit brood, boter, kaas) en een testmaaltijd (wit brood, amandelen) werden gegeten[5]. Uit de bevindingen bleek dat de testmaaltijd resulteerde in hogere GLP-1-serumconcentraties, een verminderd hongergevoel en minder behoefte om te eten, en een groter gevoel van verzadiging.
Een onderzoek onder 28 volwassenen met overgewicht|obesitas rapporteerde dat de GLP-1-concentraties, gemeten 60 minuten na het eten, lager waren na een maaltijd met walnoten dan na een qua energie gelijkwaardige controlemaaltijd met roomkaas[6].
De niet te vermijden conclusie is dat het dagelijks eten van slechts een handje noten al kan leiden tot een verlaging van het GLP-1 niveau. Dat zorgt voor een verlaagde bloedsuikerspiegel, verminderde eetlust en een lagere energie-inname, waardoor je gewicht uiteindelijk op een natuurlijke manier zal afnemen.
[1] Carter et al: Acute feeding with almonds compared to a carbohydrate-based snack improves appetite-regulating hormones with no effect on self-reported appetite sensations: A randomised controlled trial in European Journal of Nutrition - 2023. Zie hier.
[2] Reis et al: Acute and second-meal effects of peanuts on glycaemic response and appetite in obese women with high type 2 diabetes risk: A randomised cross-over clinical trial in British Journal of Nutrition – 2013. Zie hier.
[3] Kendall et al: Acute effects of pistachio consumption on glucose and insulin, satiety hormones and endothelial function in the metabolic syndrome in European Journal of Clinical Nutrition – 2014. Zie hier.
[4] Cassady et al: Mastication of almonds: Effects of lipid bioaccessibility, appetite, and hormone response in American Journal of Clinical nutrition - 2009
[5] Bodnaruc et al: Acute effects of an isocaloric macronutrient-matched breakfast meal containing almonds on glycemic, hormonal, and appetite responses in men with type 2 diabetes: A randomized crossover study in Applied Physiology, Nutrition and Metabolism – 2020. Zie hier.
[6] Nishi et al: Are fatty nuts a weighty concern? A systematic review and meta-analysis and dose–response meta-regression of prospective cohorts and randomized controlled trials in Obesity Reviews - 2021. Zie hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten